مجله بیپ تونز > انتخاب سردبیر > وقتی موسیقی پاپ از خوزستان می گوید…
سایز نوشته:
رنگ نوشته:

وقتی موسیقی پاپ از خوزستان می گوید…

«ایگور استراوینسکی» موسیقی دان شهیر روسی می گوید: «موسیقی تنها با این هدف به ما اعطا شده که سامانی به چیزها بدهیم، بخصوص به رابطه انسان و زمان». هنر موسیقی به مانند دیگر هنرها، همواره با بر عهده گرفتن برخی رسالت های اجتماعی، در طول تاریخ بشر توانسته بر روند تحولات اجتماعی جوامع تاثیر بگذارد
گرچه جنس این موسیقی با احساسات فردی انسانها هم چون شادی، خشم، عشق، شکست عاطفی و … سر سازگاری دارد، اما در صورت بالا بودن کیفیت شعر و آهنگسازی پاپ این موسیقی گهگاه می تواند چراغ سویه ی اجتماعی هنر موسیقی را روشن نگاه دارد.

به واسطه روزهای سختی که مردم خوزستان گذراندند نگاهی انداختیم به چند اثر پاپ که برای مردم جنوب کشور تهیه شده است.

«خاک» دامن گیر دیارِ مهدی یراحی

تبعیض های فرهنگی و رفاهی میان تمام شهرهای ایران و پایتخت در سالیان متمادی گرچه موجب سرخوردگی و بی انگیزگی جمع فراوانی از جوانان شده است اما در این میان هستند جوانانی که با وجود عدم امکانات از تلاش و پشتکار دست نکشیده اند و جایی در عرصه هنری مملکت پیدا می کنند. (شوربختانه بیشترِ این استعدادها پس از مهاجرت به تهران توانسته اند جایگاه شایسته ای به دست آورند). باری یک چهره ی شناخته شده شهرستانی «مهدی یراحی» خواننده و آهنگساز است. یراحی عرب اهواز است و علاوه بر درخشش در فضای موسیقی پاپ کشور بارها برای دغدغه ی اصلی اش یعنی شهر و دیارش اهواز فعالیت های هنری ترتیب داده است. یراحی در آثار اولیه اش عاشقانه خوانی دلنشین و سوزناک می نمود که آثارش به خاطر علم وی به آهنگسازی و تنظیم های دقیق در نوع خود شنیدنی و جذاب بود. باری رفته رفته نمود دغدغه های اجتماعی در آثارش پر رنگ تر شد و به گفته خودش آلبوم های «آینه قدی» و «بی سرزمین» عاشقانه هایی اجتماعی هستند و از قطعه «خاک» این دغدغه رنگ جدی تری به خود می گیرد. سال ۹۴ «خاک» با ترانه ای از روزبه بمانی و تنظیم هومن نامداری (در زمانی که ریزگردها چونان موریانه به جای جای خوزستان در حال نفوذ بود)، از رنج و غربت اهواز حکایت می کرد. چندی پیش نیز موزیک ویدئوی «حیِّک» نوروزانه ای عاشقانه با لحن و ریتم طرب انگیز (ریتم قدیمی جورجینا) همراه با تصاویر بکر و جذاب از مردم محله ی سید خلف (از مناطق محروم اهواز) و به تصویر کشیدن شادی های ساده ی کوچک و بزرگ، بار دیگر توجه ها را به سمت این دیار جلب کرد. یراحی در سالهای فعالیتش کنسرت های زیادی برای مردم خوزستان برپا کرده است و در صفحه ی اجتماعی اش بارها و بارها مطالبات مردم این دیار را فریاد زده است.

«چاوشی» صدای جادویی خوزستان

محسن چاوشی مساوی ست با دریای بی کرانی از تفاسیر گوناگون. صدایی که در راس مارکت موسیقی پاپِ سالهای اخیر جایگاه نخستین خود را هرگز ترک نکرده است. چنین گستره ی بی انتهایی از مخاطبان بهترین فرصت برای بازنمایی دغدغه های یک هنرمند است آن هم یک هنرمند بزرگ شده ی خرمشهر در سالهای دود و آتش. چاوشی در جایی گفته است: «من از ابتدا با یک هدف و ایدئولوژی وارد دنیای موسیقی شدم، هدفم چیزی فراتر از خواندن و شنیده شدن بود، دوست داشتم جریان ساز باشم و بتوانم بغض های فریاد نشده ی هموطنانم را فریاد بزنم.هنوز راه درازی در پیش دارم و از ایدئولوژی ام عقب نشینی نخواهم کرد.» سال ۹۵ دمدمه های رمضان چاوشی در «پسرم» خواند: مرده و زنده ی من تشنه لب دنبال خاک خوزستان ه… چاوشی در چندی دیگر از آثارش از مردم جنوب و بردباری شان به بهانه های مختلف خواند و حالا جدیدترین قطعه چاوشی یعنی «خوزستان» همراه با ترانه ای تامل برانگیز از حسین صفا دیگر رک و راست به متولیان سیاسی نهیب می زند. پیش از انتشار این آهنگ چاوشی در صفحه اش نوشته بود: «حال خوزستان خوب نیست. یکی از غنی‌ترین استان‌های کشور، اینطور باشد شرمساری‌اش برای کیست؟ با مقصرجلوه دادن این یا آن دردی از تن خوزستان رنجور و مهجور، مظلوم و سربلند اما مغرور کم می‌شود؟ نه. حرف بزنیم، می‌شود شوآف. حرف نزنیم، می‌گویند سکوت کرده مصلحت اندیش است.من درد می‌کشم از درد خوزستان. از درد هرکجای ایران. هر زمان. هر وقت. هر جا. هر گوشه‌ای از این وطن که دردش بیاید، یک گوشه از وجود من می‌لرزد.» «خوزستان» با صدای خسته و خشمگین چاوشی از تنهایی، بی یاری و بیداری مردمان دیارش می گوید و از خواب بی دردان و دزدی زالو صفتان می نالد. ریتم تکرار شونده این اثر ناله هایی بی اثر را تداعی می کند که هر چه بیشتر تکرار می شود کمترشنیده می شود. خوزستان در شبکه های اجتماعی با بازخورد فوق العاده ای همراه شد چرا که در این قطعه آزادی و آبادی به مساوات مطالبه شده بود.

مشکی پوش وفادار به عهد

رضا صادقی نماد جوان خونگرم عاشق پیشه اهل جنوب است. صدای دو رگه و اجرای ترانه های گرم و پرشور. صادقی را اگر در اینستاگرام دنبال کنید از این حجم فعالیت های فرهنگی و خیرخواهانه اش بهت زده می شوید. او که در همه سالهای فعالیتش هرگز اصالت و ریشه موسیقی خودش را فدای ظاهر فریبنده آثار روز پاپ نکرده است در هیچ آلبومی نبوده که به گویش بندری آهنگ نخوانده باشد. مطالبه های او برای همشهری هایش تنها به شبکه های اجتماعی ختم نشده است به گفته صادقی در جدیدترین آلبومش : «یعنی درد» مستقیما با آقای روحانی صحبت کرده و به شکل واضحی دردهای اجتماعی این روزهای جامعه را عنوان کرده است.رضا صادقی در کاور این آلبوم نوشته است: این آلبوم را تقدیم می کنم به همه خیابان نشین های ناچار سرزمینم، به همه انسان های پردرد جهان، به مادرانی که از سر ناچاری گوشه های قلبشان را کنار جاده ها رها می کنند، به دخترم ایران که معصومانه تنها ماند، به کودکان کوره آجرپزی شمس آباد، به کارگرانی که دستان خالیشان همیشه گرم است. به همه عاشقان پردرد روزگار که عشق را به بهانه درد رها نکردند، به هواداران جانم که دردم را دانستند و تنهایم نگذاشتند. سپاسگزارم از حمایت مردم با عشق وطنم ایران، و زادگاهم بندرعباس و میناب. به امید روزهای بی درد و شاید کم درد و شاید.

برچسب ها:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *